" /> Dyskusje ogólne :: Porady prawne, ważne nie tylko dla lekarzy !
Forum  Strona Główna

 
 FAQFAQ   SzukajSzukaj   UżytkownicyUżytkownicy   GrupyGrupy   RejestracjaRejestracja 
 ProfilProfil   Zaloguj się, by sprawdzić wiadomościZaloguj się, by sprawdzić wiadomości   ZalogujZaloguj 

Porady prawne, ważne nie tylko dla lekarzy !

 
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum Strona Główna -> Dyskusje ogólne
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Robert Majka
Weteran Forum


Dołączył: 03 Sty 2007
Posty: 2649

PostWysłany: Sro Lip 16, 2008 10:06 pm    Temat postu: Porady prawne, ważne nie tylko dla lekarzy ! Odpowiedz z cytatem

Służba Zdrowia nr 47-50 (3748-3751) - 30 czerwca 2008

1. http://www.sluzbazdrowia.com.pl/


PRAWO

Służba zdrowia wobec służb bezpieczeństwa
Niezbędnik medyka (cz. I)
Małgorzata Solecka, publicystka tygodnika "Newsweek Polska"

Od czasu spektakularnego zatrzymania doktora Mirosława G. w lutym 2007 r., służba zdrowia wstrząsana jest zatrzymaniami jej przedstawicieli. Najgłośniejszym echem odbiła się ostatnio sprawa Jarosława Pinkasa, byłego wiceministra zdrowia w rządzie PiS. Teraz środowisko spekuluje, czy prokuratura rzeczywiście ma przygotowane zarzuty wobec Krzysztofa Grzegorka, byłego wiceministra zdrowia w obecnej ekipie MZ.

Zatrzymywani są dyrektorzy szpitali, ordynatorzy, kierownicy klinik, lekarze. Afera J&J, w której podejrzanym ma być K. Grzegorek, wydaje się nie mieć końca, a doświadczeni prokuratorzy i adwokaci twierdzą, że zarzuty w tej sprawie mógłby usłyszeć co dziesiąty przedstawiciel kadry kierowniczej publicznych placówek.

Nie ma wątpliwości: policja, służby antykorupcyjne i prokuratura - po latach bezczynności - wzięły sobie za cel służbę zdrowia. Mroczna, zagęszczająca się atmosfera wokół lekarzy wtargnęła nawet do serialowego szpitala w Leśnej Górze: jeden chirurg już "siedzi", drugi - kultowy doktor Burski - ma kłopoty z agentami.

W demokratycznym państwie każdy ma prawo do obrony. Musi jednak je znać i umieć z niego korzystać. Zatrzymany nie oznacza podejrzany, podejrzany to nie to samo co oskarżony, a oskarżony - to jeszcze nie winny. Co wolno oficerom ABW, CBA lub policji, pukającym o 6.00 do naszego domu czy wkraczającym do gabinetu lekarskiego? Jak się zachowywać, żeby nie pogarszać swojej sytuacji? Czytelnikom "SZ" podpowiada mecenas Barbara Kondracka.
Gdy agenci lub policja pukają do drzwi
Co robić? Przede wszystkim nie wpaść w panikę: zażądać wylegitymowania się i okazania dokumentów dotyczących czynności, którą chcą przeprowadzić. Jeśli zapowiadają przeszukanie pomieszczeń, muszą mieć postanowienie prokuratury bądź sądu. Jeśli chcą zatrzymać daną osobę - muszą mieć nakaz zatrzymania. Tu nic nie może się dokonywać "bez kwitu".

Chyba że przeszukanie lub zatrzymanie jest - według funkcjonariuszy - czynnością nie cierpiącą zwłoki (bo np. osoba, która ma być zatrzymana, przygotowuje się do wyjazdu zagranicznego albo służby dowiadują się, że właśnie kupiła niszczarkę dokumentów). Wtedy funkcjonariusze mają prawo wkroczyć i dokonać rewizji albo zatrzymania "z marszu", okazując jedynie nakaz szefa swojej jednostki, a nawet tylko legitymację służbową.

Ważne! Żądajmy, by w terminie 7 dni doręczono nam w tym ostatnim wypadku postanowienie sądu lub prokuratury zatwierdzające czynności, które wykonali funkcjonariusze. Oni sami powinni nas zresztą pouczyć, że mamy prawo tego żądać.

Dlaczego "kwity" są tak istotne? Ponieważ osoby, wobec których organy ścigania podejmują czynności procesowe (przeszukanie, zatrzymanie), mają prawo do składania zażaleń. Wszystkie fakty i dane, które mogą się w sformułowaniu takiego zażalenia przydać, mają zatem znaczenie.


Zapowiedź przeszukania bywa wyjątkiem od reguły - istotne jest przecież zaskoczenie domniemanego przestępcy. Jeśli miałoby ono mieć miejsce w domu - niepotrzebne są dodatkowe formalności. Wystarczy nakaz.

Sprawa się komplikuje, gdy funkcjonariusze wkraczają do szpitala czy przychodni. O zamiarze przeszukania nieruchomości należących do instytucji państwowej lub samorządowej musi zostać powiadomiony szef tej instytucji bądź jego zastępca. Jeśli przeszukanie ma się odbyć w gabinetach osób zarządzających placówką medyczną (lub dotyczy ich działalności) - służby muszą powiadomić organ założycielski (władze samorządowe, akademii medycznej, ministerstwo).

Dyrektor (jeśli sprawa dotyczy pracowników jego szpitala) i przedstawiciel organu założycielskiego mają prawo uczestniczyć w przeszukaniu pomieszczeń. Funkcjonariusze mają obowiązek powiadomić osobę, której dotyczy przeszukanie, o zamiarze jego przeprowadzenia.
Podczas przeszukania
Jeśli nie spodziewaliśmy się "wizyty" policji lub innych służb, ich pojawienie się godzi w nas jak grom z jasnego nieba. I prawdopodobnie podczas całej rewizji będziemy stać czy siedzieć jak sparaliżowani. To błąd! Musimy za wszelką cenę zachować trzeźwość umysłu, zebrać siły (przede wszystkim psychiczne), patrzeć funkcjonariuszom na ręce - zarówno wtedy, gdy rewizja dokonywana jest w naszym domu, jak i wtedy, gdy ma miejsce w pomieszczeniach służbowych, i ani na krok ich nie odstępować.

Mamy prawo być obecni podczas przeszukania, możemy również wskazać osobę, która będzie nam towarzyszyć (chyba że utrudniłoby to wykonywanie czynności przez służby).

Uwaga! Mając nakaz - policja, ABW, CBŚ czy CBA mogą zażądać wydania wszystkiego, czym są zainteresowane i mają prawo wszystko zarekwirować. Również - komputer osobisty czy prywatny telefon komórkowy.

Ważne! Osoba, której mają być przedstawione zarzuty, nie ma obowiązku dostarczania dowodów swojej winy. Jeśli więc - w stresie - uzna, że lepiej będzie, jak połknie kartę SIM, nie musi się obawiać, że usłyszy z tego powodu zarzuty. Inną sprawą jest celowość takich działań - rzadko w obecności kilku funkcjonariuszy udaje się tego dokonać.

Ważne! Funkcjonariusze mają obowiązek sporządzić protokół przeszukania oraz wystawić pokwitowanie, w którym wymienione będą zarekwirowane przedmioty (również dokumenty). Trzeba mieć pewność, że wszystkie uwzględnili.

Jeśli do zatrzymania dochodzi w domu - przed wyjściem zabierz kosmetyczkę: szczoteczkę i pastę do zębów, mydło, dezodorant, chusteczki higieniczne, przynajmniej 3 pary bielizny, klapki pod prysznic. Ubierz się w sportowe, wygodne, ciepłe ubranie. Zabierz leki. W areszcie tzw. paczkę higieniczną otrzymasz po miesiącu.

Uwaga! Nie znasz dnia ani godziny - dbaj zawsze o zdrowie, lecz zęby, przejdź wszystkie badania kontrolne. W areszcie czy więzieniu zdrowie tylko tracisz.
Dokumentacja medyczna - przypadek szczególny
Czy agenci mogą zarekwirować dokumentację medyczną? Wejście CBA do szpitala MSWiA w Warszawie wywołało wstrząs nie tylko z powodu zarzutów sformułowanych pod adresem kardiochirurga Mirosława G., ale również dlatego, że z dużą nonszalancją służby potraktowały wrażliwe dane tysięcy pacjentów szpitala.

Ważne! Jeśli funkcjonariusze sięgają po dokumenty zawierające informacje objęte tajemnicą lekarską, obecny przy przeszukaniu dyrektor szpitala lub lekarz mają obowiązek ich o tym poinformować. Dokumenty te muszą być wówczas niezwłocznie przekazane sądowi lub prokuraturze (w opieczętowanej kopercie lub paczce). Funkcjonariusze nie mają prawa ich czytać. Jest tylko jeden wyjątek od tej zasady - gdy zarekwirowane dokumenty, objęte tajemnicą lekarską, były w posiadaniu osoby podejrzanej o popełnienie przestępstwa (np. zostały znalezione w jej szafce).
Zatrzymanie
Sprawa raczej nie kończy się na przeszukaniu pomieszczeń - po nim następuje zatrzymanie. Zostajemy przewiezieni do prokuratury, gdzie usłyszymy zarzuty. Taka jest zwykle kolejność czynności. Zdarzają się jednak również zatrzymania bez wcześniejszego przeszukania. Co wówczas jest do zrobienia?

Nasz przełożony powinien wziąć na siebie obowiązek powiadomienia o tym fakcie naszej rodziny (jeśli rzecz rozgrywa się w miejscu pracy). Sami funkcjonariusze powinni zresztą zadać nam pytanie, kogo powiadomić o zatrzymaniu. Trzeba wskazać osobę, która będzie wiedziała, co robić. Rodzina ma w tej sytuacji tylko jedno zadanie: wynająć obrońcę, który stawi się w prokuraturze, gdzie będziemy przesłuchiwani.

Pamiętajmy: możemy poprosić, by nie wyprowadzano nas w kajdankach. To jest środek przymusu i istnieją ustawowe regulacje, w jakich okolicznościach powinien być zastosowany. Zakładanie kajdanek nie jest obowiązkowe. Ale to funkcjonariusze o tym decydują - my możemy tylko zapewnić, że spokojnie wyjdziemy i wsiądziemy z nimi do samochodu.
Po zatrzymaniu
Pod żadnym pozorem nie wolno rezygnować z adwokata. Ani wtedy, gdy jesteśmy pewni własnej niewinności, a całą sprawę traktujemy jak pomyłkę, ani wtedy, gdy chcemy się przyznać do zarzutów postawionych przez prokuraturę. Brak obrońcy może nas bardzo drogo kosztować - nawet kilka lat pozbawienia wolności!

Najważniejsze! Bez konsultacji z adwokatem, po zatrzymaniu, nie powinniśmy - we własnym interesie - powiedzieć ani słowa! Nawet... potwierdzić swoich danych osobowych. Osoba zatrzymana ma prawo milczeć. W amerykańskich filmach policjanci podczas zatrzymania wygłaszają formułkę: "Odtąd każde słowo może być wykorzystane przeciwko tobie". Ta sama zasada obowiązuje w Polsce - każde słowo wypowiedziane od momentu zatrzymania może być wykorzystane przeciwko nam!

Podejmowanie rozmowy z prokuratorem, składanie wyjaśnień, zeznawanie do protokołu - bez obecności adwokata - to najpoważniejszy i jednocześnie najczęstszy błąd, jaki popełniają zatrzymani i podejrzani "zwykli obywatele". Paradoksalnie - przestępcy wiedzą, że najważniejszy jest kontakt z adwokatem, natomiast lekarz czy dyrektor szpitala najczęściej nie mają o tym pojęcia.

Uwaga! Jeśli złożymy wyjaśnienia prokuratorowi i zostaną one zaprotokołowane, ich "odkręcenie" będzie bardzo trudne, czasem wręcz niemożliwe. I często się tak zdarza, że to właśnie one stają się "gwoździem do trumny" i przesądzają o wyroku.

Co zatem robić, gdy sympatyczny prokurator proponuje "układ"? Słyszymy wszak z jego ust, że jeśli się przyznamy do postawionych nam zarzutów, wypuści nas natychmiast i będziemy odpowiadać z wolnej stopy. Ale jeśli się nie przyznamy - ma już gotowy wniosek do sądu o trzymiesięczny areszt.

Ważne! Bez konsultacji z adwokatem nie wolno nam - we własnym interesie - przyznawać się do czegokolwiek. Nie mamy gwarancji, że prokurator dotrzyma słowa; proponowany nam "układ" jest nieformalny, nie jest protokołowany. Po prostu - prokurator chce "zamknąć sprawę", zanim się zjawi obrońca.

Zdarza się, dość często, że zatrzymani jesteśmy w miejscowości X, ale do prokuratury jesteśmy przewożeni na drugi koniec Polski. Podróż w towarzystwie policjantów fatalnie wpływa na naszą psychikę. Czasami, zamiast prosto na przesłuchanie, możemy trafić do celi czy też "pokoju", w którym kilka lub kilkanaście godzin będziemy czekać na spotkanie z prokuratorem. Również w tej sytuacji musimy odmawiać zeznań, dopóki nie stawi się obrońca.

Nie wolno nam chcieć wyjść "za wszelką cenę". Może ona być zbyt wysoka! Zarzuty
Do momentu, kiedy prokurator nie postawi nam zarzutów, jesteśmy "zatrzymani w sprawie". Po tym fakcie stajemy się podejrzanymi.

Decyzją sądu - musi ona zapaść w ciągu 48 godzin od zatrzymania - możemy trafić do aresztu tymczasowego. Sąd może też zezwolić nam odpowiadać z wolnej stopy, ale zazwyczaj wyznacza wówczas wysoką kaucję. Jeśli rodzinie i przyjaciołom uda się w terminie wpłacić taką sumę na konto sądu, opuszczamy areszt.

Ważne! Od tej pory, bez konsultacji z adwokatem, nie wolno nam rozmawiać nie tylko z prokuratorem, ale również z mediami. Cały czas obowiązuje zasada: każde wypowiedziane słowo może być użyte przeciwko nam.

Zobacz też: Niezbędnik medyka (cz. II)



Uwaga Nasi Czytelnicy!

16 lipca 2008 r. "Gazeta Wyborcza" zamieściła na swoich łamach tekst nawiązujący do artykułu, jaki ukazał się 30 czerwca br. w "Służbie Zdrowia" pt. "Niezbędnik medyka" (cz. I).

W związku z tym bardzo prosimy, aby zechcieli Państwo wyrobić sobie własną opinię na temat tekstu oryginalnego na jego podstawie, a nie sensacyjnych komentarzy czy wybiórczo omówionych zdań.

Redakcja "SZ" nigdy nie pochwalała i nie będzie pochwalała uczynków, które zasługują na naganę. "Służba Zdrowia" towarzyszy swoim czytelnikom, środowisku medycznemu, na co dzień, także w trudnych momentach: gdy walczy ono o pieniądze na leczenie chorych, jest krzywdzone kreowanym przez media wizerunkiem łapowników czy pijaków, gdy musi się bronić przed głupimi reformami.

Prawo do wolności uważamy za równe prawu do życia i zdrowia. Obserwujemy, że w naszym kraju w stosunku do przedstawicieli środowisk medycznych dochodzi do nadużywania środka zapobiegawczego, jakim jest areszt, przy czym świadomość prawna wśród medyków jest dalece niewystarczająca.

Nasz "Niezbędnik medyka" - w sytuacji, gdy uprawiają Państwo zawód tak wielkiego ryzyka znalezienia się w konflikcie z prawem , najczęściej, jak uczy doświadczenie, bez Państwa winy - miał na celu wyposażyć naszych czytelników w podstawową, obywatelską wiedzę o prawach, jakie przysługują osobom zatrzymanym. Każdy człowiek ma prawo do obrony, ale musi je znać i umieć stosować. Tym bardziej że dobrem chronionym przez lekarza i innych fachowych pracowników medycznych jest między innymi tajemnica zawodowa i ochrona danych pacjentów.

red. nacz. Aleksandra Gielewska

Cz.II

PRAWO
Służba zdrowia wobec służb bezpieczeństwa
Niezbędnik medyka (cz. II)
Małgorzata Solecka, publicystka tygodnika "Newsweek Polska"

2. http://www.sluzbazdrowia.com.pl/


Stało się. Do drzwi puka policja, ABW, CBA. Przeszukanie, zatrzymanie, przesłuchanie - możemy tylko przypuszczać, co jeszcze nas czeka. Dobrze z góry założyć, że najbliższą noc - i być może kilka, kilkanaście (oby nie więcej) następnych - spędzimy w areszcie. I to nawet wtedy, gdy jesteśmy głęboko przekonani o swojej niewinności. Świadomość, że możemy zostać aresztowani, pozwala na przygotowanie się do zupełnie nowej sytuacji: niemal niczego nam nie wolno, nie decydujemy sami o sobie.

Jak wytrzymać w areszcie, co wolno, czego nie wolno? Odpowiedzi mjr Luizy Sałapy, rzecznika Służby Więziennej, skonfrontowaliśmy z relacjami osób, które trafiły do aresztu w związku z prowadzonymi postępowaniami "antykorupcyjnymi".
Co zabrać?
Można mówić o szczęściu w nieszczęściu, jeśli funkcjonariusze przychodzą po nas do domu. Możemy zabrać ze sobą niezbędne rzeczy osobiste: nie tylko pastę i szczoteczkę do zębów, ale mydło, szampon, inne artykuły higieniczne, kilka zmian bielizny, skarpety, dresy.

Gdy zatrzymanie następuje "na mieście" (najczęściej w miejscu pracy), sytuacja jest bardziej skomplikowana. Funkcjonariusze na pewno nie zgodzą się "podrzucić" nas do domu, żebyśmy się odpowiednio spakowali. Ale warto poprosić o rzeczy osobiste - zdarzają się przypadki, że pozwalają komuś z bliskich taką paczkę podać, np. przed bramą prokuratury, w której będziemy przesłuchiwani. Jest to jednak wyłącznie dobra wola konkretnych ludzi, na którą nie zawsze można liczyć. Równie dobrze może się okazać, że na przesłuchanie, a potem do aresztu trafimy z pustymi rękoma, a na pierwszą paczkę z domu będziemy mogli liczyć za trzy, a nawet cztery tygodnie.

W areszcie musimy dostać nie tylko koc i poduszkę, ale też środki czystości i podstawowe artykuły higieniczne. Będą one jednak kiepskiej jakości. - Śmierdzące mydło, podła pasta do zębów - wylicza jeden z aresztowanych, którego policja "zgarnęła" z miejsca pracy i przez dwa tygodnie nie miał niczego własnego. Nie mógł nawet skorzystać z "wypiski", bo - jak większość "zwykłych ludzi" - w portfelu miał tylko karty kredytowe, a nie plik banknotów.

Bardzo ważne! Gdy policja zatrzymuje nas w domu, zabierzmy - oprócz rzeczy osobistych i higienicznych - pieniądze. Jeśli zatrzymują nas w miejscu pracy, pożyczmy gotówkę od kolegów. Pieniądze zostaną nam zabrane do depozytu, ale przynajmniej z części będziemy mogli skorzystać i kupować artykuły higieniczne i żywność w kantynie. To właśnie jest "wypiska", do której mamy prawo już w pierwszych trzech dniach pobytu w areszcie. Oczywiście - pod warunkiem, że dysponujemy pieniędzmi. Dlatego bardzo ważne jest, by rodzina, gdy tylko się dowie, w jakim areszcie zostaliśmy osadzeni - przesłała pieniądze na konto aresztu (numery kont są w Internecie), koniecznie z dokładną informacją, dla kogo są one przeznaczone.
Paczka z domu
Aresztowany ma prawo otrzymywać paczki od rodziny - zarówno odzieżowo-higieniczne, jak i żywnościowe. Ale to nie znaczy, że można mu wysyłać wszystko, co według bliskich może się przydać w celi.

W przypadku paczki higieniczno-odzieżowej rodzina musi poczekać, aż aresztowany przyśle "talon", czyli spis rzeczy sporządzony przez wychowawcę, uwzględniający potrzeby aresztowanego. W paczce mogą się znaleźć wyłącznie rzeczy wyszczególnione w tym spisie. Paczkę można doręczyć do aresztu osobiście, przekazać ją za pośrednictwem sądu lub prokuratury albo tylko wysłać pocztą czy kurierem.

Paczkę żywnościową (maksymalnie pięciokilogramową) aresztowany może otrzymać raz na kwartał. Warto zapoznać się dokładnie z regulaminem konkretnego aresztu, bo nie ma ogólnych reguł, co może ona zawierać. Na pewno wykluczone są wszelkie puszki i konserwy, wędlina - najlepiej plasterkowana, ewentualnie suszona, herbata ekspresowa (liściasta na pewno zostanie przesypana). W niektórych aresztach kontrolowane paczki z kawą są "prute", w innych - badane tylko wykrywaczem do metalu. Z pieczywa najlepsze są sucharki; bochenek chleba jest "podejrzany", bo można w nim ukryć list albo nawet jakieś zakazane narzędzie. A również zawartość tej paczki będzie starannie skontrolowana przez funkcjonariuszy.

Uwaga! Jeśli w paczce higieniczno-odzieżowej albo żywnościowej znajdą się rzeczy zakazane - w 90 przypadkach na 100 skończy się to jej odesłaniem do adresata. Nie warto więc ryzykować przemycania dodatkowych produktów na własną rękę, licząc, że trafi się na wyjątkowo życzliwego czy nieuważnego strażnika.

Jeśli cierpimy na jakąś przewlekłą chorobę i systematycznie przyjmujemy leki, musimy o tym powiadomić funkcjonariuszy w momencie zatrzymania. Wtedy przed decyzją o aresztowaniu zbada nas lekarz więzienny. Jeśli zatrzymanie następuje w domu albo leki mamy przy sobie - mamy prawo je zabrać ze sobą. Oczywiście, trafią do depozytu, ale - po konsultacji z lekarzem więziennym - będziemy je systematycznie otrzymywać.

Jeśli do aresztu trafimy bez leków, zaordynuje je lekarz więzienny. Nie liczmy jednak, że jeśli przyjmujemy drogie, nowoczesne leki na nadciśnienie, w areszcie dostaniemy takie same. Trzeba się będzie zadowolić tańszymi odpowiednikami. Ale mamy prawo domagać się zgody lekarza więziennego na przesłanie "naszych" leków w paczce.

Co jeszcze można dostarczyć aresztowanemu? Na pewno - radio. Tymczasowo aresztowany może mieć też telewizor, ale w celi może być tylko jeden. Można też dostarczyć czajnik bezprzewodowy. Absolutnie wykluczone są natomiast laptopy i wszelkiego typu sprzęt odtwarzająco-nagrywający.
Widzenia i kontakt z bliskimi
Tymczasowo aresztowany ma mniej praw niż skazany prawomocnym wyrokiem. Najdotkliwiej odczuwa to właśnie przez drastyczne ograniczenie (czasami nawet całkowite) kontaktów z najbliższymi. Więzień ma prawo do regularnych widzeń (chyba, że je straci za karę), może też telefonować z aparatu więziennego. Aresztowany - nie. I nie ma tu znaczenia, do którego aresztu trafimy, gdyż kwestię widzeń i kontaktów między aresztowanymi a "resztą świata" regulują przepisy Kodeksu karnego wykonawczego.

Przez cały czas trwania aresztu pozostajemy do dyspozycji prokuratury (jeśli trwa postępowanie przygotowawcze i akt oskarżenia nie trafił do sądu) bądź sądu. I to właśnie prokurator (lub sąd) wydają zgody na widzenie, przez te instytucje przechodzi też korespondencja.

Na widzenie ma szansę tylko najbliższa rodzina, zgoda jest zawsze jednorazowa - za każdym razem osobiście trzeba się zgłaszać do "organu" z pisemnym wnioskiem o pozwolenie na widzenie.

W skrajnych przypadkach, gdy aresztowany pozostaje do dyspozycji kilku organów (bo np. występuje jako podejrzany w kilku śledztwach, prowadzonych przez różne prokuratury), trzeba uzyskać zgodę na widzenie od wszystkich!

Prokuratura najczęściej zgadza się na widzenie "przez szybę", tj. bez możliwości osobistego kontaktu. I - oczywiście - w obecności strażnika. Teoretycznie istnieje możliwość uzyskania zgody na widzenie bezpośrednie, przy stole, ale taka zgoda jest wydawana sporadycznie.

Przez prokuraturę lub sąd przechodzi też cała korespondencja do aresztowanego. Dlatego czasami list od rodziny "idzie" bardzo długo. Na jednym z forów internetowych, poświęconych poradom prawnym, żona aresztowanego skarży się, że prokuratura cztery tygodnie sprawdzała list, do którego był dołączony rysunek kilkuletniego dziecka.

Mjr Luiza Sałapa przyznaje, że "zwykły człowiek", który wcześniej nie miał kontaktów z wymiarem sprawiedliwości, w areszcie przeżywa straszliwą traumę, a wszystko, co go spotyka, traktuje jak wymierzone w niego szykany i upokorzenia, mające go doprowadzić do jak najszybszego złamania, czyli przyznania się do winy i współpracy z prokuratorem. I - ma rację! Właśnie temu podporządkowane są bowiem reguły instytucji aresztu. Temu też służy "areszt wydobywczy", kiedy prokuratura składa kolejne wnioski o przedłużenie aresztu tymczasowego w nadziei złamania podejrzanego i zmuszenia go do współpracy. Przykładem takich aresztowanych jest lobbysta Marek Dochnal, który zakłada stowarzyszenie ofiar "aresztu wydobywczego". Warto pamiętać, że instytucje europejskie - w tym Trybunał Praw Człowieka - wielokrotnie zwracały uwagę, że Polska nadużywa instytucji aresztu, czyli środka zapobiegawczego, który powinien być wykorzystywany w ostateczności. Bezpodstawne aresztowanie albo przedłużanie czasu aresztu może być podstawą do skarżenia Polski o odszkodowanie.

W areszcie trzeba nieustannie przypominać sobie podstawową radę adwokatów:

- Nie wolno się do niczego przyznawać. Nawet, jeśli za wszelką cenę chcemy go jak najszybciej opuścić. Nie powinniśmy w ogóle rozmawiać z prokuratorem - bez uprzednich konsultacji ze swoim obrońcą.

Zobacz też: Niezbędnik medyka (cz. I)



Uwaga Nasi Czytelnicy!

16 lipca 2008 r. "Gazeta Wyborcza" zamieściła na swoich łamach tekst nawiązujący do artykułu, jaki ukazał się 30 czerwca br. w "Służbie Zdrowia" pt. "Niezbędnik medyka" (cz. I).

W związku z tym bardzo prosimy, aby zechcieli Państwo wyrobić sobie własną opinię na temat tekstu oryginalnego na jego podstawie, a nie sensacyjnych komentarzy czy wybiórczo omówionych zdań.

Redakcja "SZ" nigdy nie pochwalała i nie będzie pochwalała uczynków, które zasługują na naganę. "Służba Zdrowia" towarzyszy swoim czytelnikom, środowisku medycznemu, na co dzień, także w trudnych momentach: gdy walczy ono o pieniądze na leczenie chorych, jest krzywdzone kreowanym przez media wizerunkiem łapowników czy pijaków, gdy musi się bronić przed głupimi reformami.

Prawo do wolności uważamy za równe prawu do życia i zdrowia. Obserwujemy, że w naszym kraju w stosunku do przedstawicieli środowisk medycznych dochodzi do nadużywania środka zapobiegawczego, jakim jest areszt, przy czym świadomość prawna wśród medyków jest dalece niewystarczająca.

Nasz "Niezbędnik medyka" - w sytuacji, gdy uprawiają Państwo zawód tak wielkiego ryzyka znalezienia się w konflikcie z prawem , najczęściej, jak uczy doświadczenie, bez Państwa winy - miał na celu wyposażyć naszych czytelników w podstawową, obywatelską wiedzę o prawach, jakie przysługują osobom zatrzymanym. Każdy człowiek ma prawo do obrony, ale musi je znać i umieć stosować. Tym bardziej że dobrem chronionym przez lekarza i innych fachowych pracowników medycznych jest między innymi tajemnica zawodowa i ochrona danych pacjentów.

red. nacz. Aleksandra Gielewska


Robert Majka , polityk , Przemyśl , 16 lipca 2008r
www.sw.org.pl ,
http://swkatowice.mojeforum.net/viewtopic.php?t=2988
http://swkatowice.mojeforum.net/viewtopic.php?t=5131
adres mailowy : robm13@interia.pl ,
tel.+ 48 506084013
tel. + 48 016.6784910
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość Wyślij email
Sylwia



Dołączył: 02 Gru 2016
Posty: 67

PostWysłany: Pią Gru 02, 2016 8:53 pm    Temat postu: Forumoteka.pl Odpowiedz z cytatem



Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość Odwiedź stronę autora
Wyświetl posty z ostatnich:   
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum Strona Główna -> Dyskusje ogólne Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)
Strona 1 z 1
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz dołączać plików na tym forum
Możesz ściągać pliki na tym forum




Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group