" /> Dyskusje ogólne :: W zabójstwie Kaczyńskiego widac styl Putina
Forum  Strona Główna

 
 FAQFAQ   SzukajSzukaj   UżytkownicyUżytkownicy   GrupyGrupy   RejestracjaRejestracja 
 ProfilProfil   Zaloguj się, by sprawdzić wiadomościZaloguj się, by sprawdzić wiadomości   ZalogujZaloguj 

W zabójstwie Kaczyńskiego widac styl Putina

 
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum Strona Główna -> Dyskusje ogólne
Zobacz poprzedni temat :: Zobacz następny temat  
Autor Wiadomość
Jadwiga Chmielowska
Site Admin


Dołączył: 02 Wrz 2006
Posty: 3642

PostWysłany: Nie Maj 02, 2010 7:25 am    Temat postu: W zabójstwie Kaczyńskiego widac styl Putina Odpowiedz z cytatem

Uwaga: Tłumaczenie jest poniżej:

http://www.rupor.info/analitika/2010/05/01/v-ubijstve-kachinskogo-viden-pocherk-putina/

В убийстве Качинского виден почерк Путина
1.5.2010 18:43
Георгий Гордин, «Комментарий из России»

Теперь, когда тела Президента Польши Леха Качинского и его сподвижников покоятся в земле, самое время вспомнить тех, кто организовал крушение лайнера. Добивал на месте падения самолета уцелевших поляков и продолжают дезинформировать мировую общественность результатами так называемого «расследования».

Известно, что «расследование» катастрофы проходит под руководством тех же лиц, которые организовали крушение самолета и послали спецподразделение «зачистить» выживших. Понятно, какими будут «результаты расследования», проведенного лицами, основной задачей которых является заметание следов преступления. Когда сами убивают и сами расследуют, виновных обычно не находят. Однако, есть мировая общественность.

Отрок одного из наших товарищей находился на таком посту, через который проходило большое количество поступающей из места катастрофы первичной информации. Многие детали известны нам из первых рук. Сравнение текстов российской пропаганды с материалами первоисточников дают возможность внести поправки в общеизвестной информации. Пускай это будет нашим вкладом в расследование одного из самых наглых преступлений начала 21 века.

Поправка первая. Общеизвестно, что с первых минут после катастрофы вместо поступающей из аэропорта «Северный» информации в эфир пошла, составленная в спешке, не качественная дезуха.

Буквально про все, что там на самом деле происходило. Про густоту тумана, звуки, которые слышали встречающие. Про четыре захода на посадку. Про приказ, якобы, самого Качиньского, сажать самолет в Смоленске. Про то, что он таким же образом чуть не угробил самолет в Грузии. Про поведение разных служб и, якобы, существовавший «языковый барьер». Про то, о чем на самом деле свидетельствовали местные жители, в первую очередь летный состав и работники аэропорта. Про любую мелочь.

У нас была возможность отследить процесс составления чекистского вранья в режиме on line. Четко выявились две тенденции. Одну можно характеризовать как - на входе одни сведения, на выходе совсем другие. Часто прямо противоположные той информации, которая якобы служила основанием для переданных в эфир официальных сообщений.

Сопоставление входа и выхода информационных сообщений в режиме on line, позволяет утверждать, что все без исключения материалы подделывались под одну конкретную, «спущенную с верху» установку. Подделывались не только журналистами отдельных изданий (хотя, не без этого), а, в первую очередь, официальными российскими информационными агентствами.

Все российские информационные агентства и СМИ - «трансформеры» должны были убедить своих читателей, зрителей и слушателей, что «самолет разбился по вине экипажа, который не справился со своей задачей в сложных погодных условиях».

Вторую тенденцию составления чекистского вранья в режиме on line можно определить как - на входе вообще никакой информации из места события. На выходе - неизвестно от куда взявшихся «надежные сведения». В том числе, якобы, только что полученные с места катастрофы. Не было такой информации с места падения самолета. Наверное, лишнее уточнять, что чистой воды измышления на выходе давались под ту же установку - «самолет разбился по вине экипажа, который не справился со своей задачей в сложных погодных условиях».

Из первой поправки мы делаем вывод - установка, под которую готовились врать после катастрофы, была готова еще до крушения самолета Леха Качинского. А разноголосицу и смуту внесли, в первую очередь, чрезмерные старания кремлевских пропагандистов. Они из всех сил старались, как можно красочнее и убедительнее соврать.

Четкие и одинаковые указания в первые минуты происшествия не от куда не возникают. Для сравнения вспомним хотя бы один пример поведения кремлевских информационных агентств и СМИ, когда не было никакой заблаговременно заготовленной установки.

Когда умер первый президент России Борис Ельцин, в течение нескольких часов российские СМИ молчали, засунув языки в одно место. Все большие агентства Запада уже сообщили эту новость, когда в Кремле только опомнились и дали указание, как и что сообщать.

После катастрофы самолета Леха Качинского установка, «как и что сообщать» появилась сразу. Значит, были должностные лица, которые заранее знали, что самолет упадет.

Поправка вторая. Наши эксперты отсмотрели весь доступный видео материал и сделали следующий вывод. Даже в том случае, если пожарники бы не приехали вообще и дотла бы сгорели все те фрагменты самолета, которые пылали в первые минуты съемок (видео материал Андрея Мендерея), ни о каких «двадцати не опознаваемых трупах» речь идти не могла. Даже при том крутом угловом градусе, на котором завалили самолет президента Польши.

Не говоря уже о том, что пожар быстро потушили (это видно на более поздних официальных съемках тех же фрагментов самолета) и, что большинство «не опознаваемых», как на подбор оказались военными и охраной президента. С российской пулей в голове, как в 1940 году, тело «погибшего в авиа катастрофе» родным не вернешь.

Такие фразы, как: «успокойся!», «не убивайте нас!», «смотри ему в глаза!», «дай пистолет!» сразу после катастрофы на польском языке могли произносить только пассажиры лайнера. А, вот команду на русском языке: «Все назад, уходим от сюда!», мог отдать только командир того спецподразделения, которое расстреливало раненных поляков.

Про другие моменты на пленке и говорить нечего. Кто еще ранней весной - 10 апреля утром в холодных Смоленских лесах мог стоять рядом с только что рухнувшим лайнером в одной белой рубашке, как не член экипажа? Другие известные и прямые доказательства Катыни - 2 любой здоровый человек может посмотреть сам.

К слову, наш товарищ - в прошлом старший офицер спецподразделения МО, утверждает, что после провала операции (видео, которое успел снять Андрей Мендерей) исполнителей уже нет в живых. Как и второй очереди стрелков - тех, кто участвовал в уничтожении незадачливого спецподразделения.

Выжившие в катастрофе поляки, поняли, что бойцы «в черном» (на видео) пришли их убивать и отстреливались. Это слышно на пленке. Исполнители указаний Путина «трудились» с глушителями. Но видеозапись со звуком и изображением как нападающих, так уцелевших, переиграла все их хитрости.

Поэтому одни «российские официальные лица» две недели не могут подделать содержимое «черных ящиков». Другие, поняв, что дело горит, забросили в СМИ пробный шар про «кавказский след» в крушении самолета президента Польши. Будет еще, «официальные лица» России и Польши только разворачиваются. Однако, замести следы им уже не удастся.

Из второй поправки делаем вывод, что «официальные сведения» о «генетическом материале», вместо тел 21 поляка не соответствуют состоянию обломков самолета. Значит, они погибли по другой причине. Причину проясняет видеосъемка Андрея Мендерея.

Поправка третья. Все эксперты в один голос провели параллель с не давним падением самолета при посадке в Домодедово. Но там были совершенно другие условия. Экипаж самолета Ту-204 из Египта находился на ногах с раннего утра, то есть - почти сутки. После вылета из Москвы в Хургаду коротнули провода и появилось задымление. Отлетев на приличное расстояние, пришлось разворачиваться. Понятное дело, что все были на нервах.

После замены проводки на том же самолете с теми же пассажирами вылетели в Хургаду. Пассажиров пришлось успокаивать и уговаривать, что никакой опасности больше нет. Прямой рейс до Хургады, в зависимости от типа самолета - около 5 часов. Прилетели в Египет. Для экипажа Ту-204 с учетом возврата и ремонта прошло уже 9 часов. Санитарную норму отлетали. По хорошему, надо было идти отдыхать.

Что делать - заказывать гостиницу и платить за стоянку самолета? Тем более накладно, что запланированных пассажиров на обратный рейс уже вывезли. Авиакомпания спасибо не скажет. Согласились лететь обратно.

На подлете к Москве забарахлило навигационное оборудование. В отличие от польского самолета была глубокая ночь, и 21-22 марта над всей Москвой действительно стоял густой туман. Посадка по «косящим» приборам не задалась, экипаж усталый и задерганный, а тут еще радио высотомер заревел. Видите ли, земля близко - да пошел ты! В итоге - типичная ошибка уверенного в себе опытного пилота сотни раз сажавшего самолет в схожих условиях. Почти что в родном аэропорту.

В Смоленском аэропорту «Северный» ничего подобного не было. Ни ночи, ни такого тумана, ни предельно усталого экипажа, который весь день провел в напряженной и нервной обстановке. Штатная ситуация, отдохнувший и внимательный экипаж. До вмешательства в управление самолетом со стороны на малой высоте, прекрасно работающее навигационное оборудование.

Из третей поправки делаем вывод, что погодные условия и состояние экипажа в данном конкретном случае не могли служить основной причиной катастрофы.

Поправка четвертая. Оба самолета, чьи аварии сравнивали эксперты, схожего типа. В Смоленске ТУ-154, в Домодедово ТУ-204. Летевший из Хургады самолет так же упал в лесу, так же были оторваны крылья. Итог - двое в реанимации, остальные получили травмы разной степени тяжести. При падении в лесу, на схожем типе самолета в момент обнаружения останков ТУ-204 из Хургады все люди оказались живы!

Конечно, есть разница между падением самолета с несколькими членами экипажа (Ту-204 в Домодедово) и лайнера с 96 людьми на борту. Но самолет польского президента был загружен менее, чем на две третьи. ТУ-154 берет на борт 163 человека. При загрузке менее, чем на 2/3, самолет управляется без труда.

Следующее обстоятельство - польский самолет, зацепив крылом деревья, перевернулся. Однако во время посадки пассажиры и члены экипажа должны быть пристегнуты. Нет оснований думать, что это правило не соблюдалось при посадке в не очень густом, но все же тумане.

Последнее обстоятельство, способное повлиять на количество погибших - угол атаки самолета в момент столкновения с землей. Есть информация опытных военных летчиков, что ТУ-154 Леха Качинского «шел на посадку, как истребитель». То есть, под более крутым углом, чем обычно. Это действительно может увеличить количество погибших. Об этом говорят также фрагменты самолета, и их расположение.

Официальная версия - «во время катастрофы погибли все». Заключение экспертов: вероятность поголовной гибели всех людей в самолете польского президента такая же, как, если бы вода из открытого крана потекла бы не вниз, а вверх - прямо к потолку. То есть, вероятность, что в данной катастрофе погибли все 96 человека на борту самолета ТУ-154 - нулевая.

Из четвертой поправки делаем вывод, что, в любом случае, на польском лайнере должны были быть выжившие и даже уцелевшие пассажиры. Их могло не оказаться исключительно в одном случае - если спецподразделение добила их уже после посадки.

_________________
Jadwiga Chmielowska Przewodnicz?ca Oddzia?u Katowice i Komitetu Wykonawczego "Solidarnosci Walcz?cej"


Ostatnio zmieniony przez Jadwiga Chmielowska dnia Pon Maj 03, 2010 3:18 pm, w całości zmieniany 3 razy
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Sylwia



Dołączył: 04 Gru 2016
Posty: 67

PostWysłany: Nie Gru 04, 2016 3:15 pm    Temat postu: Forumoteka.pl Odpowiedz z cytatem



Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość Odwiedź stronę autora
Jadwiga Chmielowska
Site Admin


Dołączył: 02 Wrz 2006
Posty: 3642

PostWysłany: Nie Maj 02, 2010 7:47 am    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

Мы можем даже назвать число дострелянных - их количество колеблется от 10 до 21 человека. По оценке опытнейших экспертов, в этой катастрофе не опознаваемыми могли остаться (превратиться в не опознаваемое месиво или очень сильно обгореть) максимум 10 - 12 человек. Не все во время катастрофы находились в носовой части лайнера. Пламя быстро погасили. Скорее всего, подлинно не опознаваемых останков на месте падения было крайне мало или их не было вообще.

Так что останки «только генетического материала от 21 человека» по версии ФСБ, и есть число, на самом деле, выживших людей после катастрофы на борту президентского самолета Леха Качинского. Их добили бойцы российского спецподразделения, а потом вывезли и превратили в куски обгорелого мяса, чтобы скрыть следы преступления.

Поправка пятая. Как устроили крушение лайнера польского президента? Эксперты нам пояснили, что элементарно. Самолет сбили российские спецслужбы, на малой высоте, изменив параметры посадки. Для этого есть несколько способов. Например, секундная манипуляция с курсо- глиссадной системой на не большой высоте перед самой посадкой.

Или электромагнитный импульс на продольные или боковые каналы управления самолетом (рулями, элеронами) перед приземлением. Летчики все видели и понимали, но сделать уже ничего не могли. Не хватило времени. Именно поэтому, чтобы скрыть следы преступления, выживших членов экипажа и тех, кто мог слышать их переговоры, требовалось добить на земле.

В чем просчитались исполнители приказа Путина, так в том, что среди уцелевших оказались вооруженные и храбрые люди, которые даже в этом положении оказали действенное сопротивление. Спецгруппа не смогла беспрепятственно перестрелять раненных поляков за установленный лимит времени. Пришлось задержаться на месте казни и там их застукали подбежавшие люди, в первую очередь, Андрей Мендерей, снявший происходящее на камеру.

Все, что было потом, между прочем, пошло точно по намеченному в Кремле плану. Место крушения окружили, никого не пустили, вывезли погибших в авиа катастрофе и застреленных на земле. Убрали следы нападения и расправы.

Эта поправка - ключ к пониманию происшедшего и объясняет все, тут комментарии не нужны.

Поправка шестая. Почему Путин решил совершить преступление на своей территории? Эксперты утверждают, что таким способом сбить самолет и обеспечить надежное прикрытие теракта, можно только на полностью подконтрольной российским спецслужбам территории.

Во первых, необходимый электромагнитный импульс на тысячи километров не пошлешь. И курсо- глиссадную систему может задействовать только тот, кто сидит за диспетчерским пультом или контролирует ее со стороны. Но это «со стороны» должно быть совсем рядом, на не большом расстоянии.

Во вторых, на своей территории самые лучшие возможности замести следы. Что происходило с первой секунды после падения, происходит сейчас и только начнет происходить, когда начнут оглашать результаты официального «совместного» расследования.

Эксперты назвали много позиций. Необходимость дважды сменить физические источники помех - «лампы» перед прилетом самолета Качинского и сразу после катастрофы.

Дострелять уцелевших, разорвать на части и сжечь куски тела застреленных пассажиров лайнера и членов экипажа. Обеспечить «загадочное исчезновение» улик, например, того оружия, из которого отстреливались выжившие в катастрофе охранники Леха Качинского и военные.

Поискать пули спецподразделения и польских военных в останках самолета и деревьях на месте расправы. Подделывать показатели «черных ящиков». Предоставлять такую сводку погоды и другие параметры катастрофы, которые необходимы для подтверждения лживой версии о, якобы, «вине экипажа, который не сумел произвести посадку в сложных погодных условиях». И многое другое.

Из шестой поправки делаем вывод, что, техническое решение покушения и, в первую очередь, «мероприятия прикрытия» требовали, чтобы самолет был сбит на территории подконтрольной спецслужбам Путина.

Переходим к седьмой поправке - «политической целесообразности» (с точки зрения Кремля) этого теракта.

Лех Качинский находился в относительной безопасности до тех пор, пока Путин не присмотрел нового «польского Януковича» - туго мыслящего «друга России», польского премьера Дональда Туска. Это был тот рубеж, после которого чекистская верхушка России занялась только одним вопросом - как расчистить дорогу своей марионетке или его единомышленнику из той же компании «друзей России». Зная повадки, и предыдущие дела Путина, не трудно догадаться, какими способами они планировали это сделать. Что и как сделали, весь мир узнал 10 апреля утром.

Из седьмой поправки делаем вывод, что ставка Кремля на «польского Януковича» - Дональда Туска, его сподвижников и электорат запустила механизм физического устранения Леха Качинского. Желательно, вместе с его наиболее яркими единомышленниками. Методы - самые обычные из арсенала Путина и его товарищей по КГБ.

Поправка восьмая. На что рассчитывали организаторы покушения в таком рисковом деле? Ведь последствия действительно могут быть - и непременно будут - самыми нежелательными для Кремля. Ничего нового, как и все последние десять лет, ставка делалась на самых обыкновенных дураков.

В Кремле всегда считали лидеров Западных государств немного придурковатыми. Такими, которые прислушиваются к мнению своего населения и носятся с какими то правами человека, как курва с котелком. Этот тезис я могу обосновать и засвидетельствовать лично.

В Кремле до сих пор считают, что никто не поверит, что лидер Российской Федерации мог решиться на такое. Обязать своих подчиненных организовать убийство президента другого государства на своей территории! Не поверит, в том числе, своим глазам и ушам. Если политикам и бюргерам благополучных стран предъявить неоспоримые доказательства - все равно не поверят.

На Западе в головах обывателей свои представления о пределах кремлевского вероломства. Такой риск! Такая жестокость! Зачем? Так это, милые мои, Россия! Тут никогда не было иначе. Кто не рискует, тот не пьет шампанского!

И никто из самоуверенных бюргеров не вспомнит подлинное лицо Путина, когда тот, в порыве не обузданного гнева, обещал «повесить за яйца» президента Грузии Михаила Сакашвили. Говорил это в присутствии лидеров Западных стран.

Никто не вспомнит, искренние сожаления Путина, что ему не удалось до конца отравить Виктора Ющенко. Президента Украины - государства, которого, согласно публичному высказыванию Путина «на самом деле не существует».

Никто не вспомнит присвоенные Путиным генеральские звания российских силовых министерств и спецслужб сбежавшим из Киева в Москву отравителям президента Украины Виктора Ющенко.

А ведь Лех Качинский был третьим президентом соседнего государства после Сакашвили и Ющенко, которого Путин ненавидел больше остальных. Никто не ожидал такой встречи? На то школа российских спецслужб. В стенах КГБ Путина долго учили действовать внезапно и неожиданно для противника.

Из восьмой поправки делаем вывод, что Путин всегда убивал людей, которых считал своими врагами. И всегда при этом рисковал, проводя наиболее нашумевшие спецоперации, в том числе, за рубежом. Лех Качинский был в первой тройке врагов Путина и единственный, до кого он мог дотянуться. Тут еще и «польский Янукович» подвернулся.

Что касается расчета Кремля на не проходимых дураков, которые не поверят даже неопровержимым доказательствам совершенного преступления, на сегодняшний день этот расчет оправдывается даже в Польше.

Поправка девятая. У каждого человека есть своя «фирменная» отличительная черта, определяющая его поведение. Есть она и у Путина. Запад так и не смог правильно ответить на вопрос: «Who is Mister Putin?» Справедливо была отмечена склонность к силовым решениям, но это крохи.

Отличительная черта Путина сразу бросается в глаза. Это его предельная жестокость на грани помешательства.

Школьники Беслана в сентябре 2004 года. Приказ Путина прервать переговоры и «добро» на сжигание детей из танковых орудий. Итог - более 350 погибших, далеко за 500 раненных. В том числе, брошенные на кинжальный огонь отстреливающиеся повстанцев лучшие бойцы российских спецподразделений. Огромное количество инвалидов.

Заложники мюзикла в «Норд - Осте» на Дубровке в октябре 2002 года. Повстанцы убили трех человек, по команде Путина отравили не менее 174 зрителей спектакля. Это только те из погибших, чьи фамилии удалось доказать их родственникам. Лживую официальную цифру не стоит даже упоминать.

Не отстают от своего патрона доверенные лица Путина, например «крошка Кадыров». Сегодня они творят зверства, которые один раз уже получили правовую оценку в Нюрнберге. Весь ближний круг Путина - как на подбор кандидаты на скамью подсудимых Международного военного трибунала.

Что еще требуется знать, чтобы предсказать поведение Путина и его подчиненных на встрече яростно ненавидимого в Кремле президента соседнего государства?

Из девятой поправки делаем вывод, что убийство Леха Качинского и 95 его товарищей укладывается в основную характеристику Путина, с такой же точностью, как патрон в патроннике.

Поправка десятая. Ключевые вехи биографии Путина. Они однообразны, но очень показательны в свете убийства президента Леха Качинского и значительной части польской элиты.

Что непонятного осталось, когда взорвали дома в Москве и в Волгодонске осенью 1999 года? При этом, на государственном уровне назвали место взрыва еще до того, как он состоялся! Даже Адольф Гитлер не позволил себе взрывать мирно спящих немцев. Ограничился поджогом Рейхстага.

А непрерывная череда «загадочных» убийств серьезных политических противников Путина, правозащитников, журналистов, представителей молодежных и просто общественных организаций? С того момента, когда Путин получил власть, политические убийства в России и за ее пределами Кремлем поставлены на непрерывный поток.

Беззащитным женщинам стреляют в спину в подворотне или убивают прямо в путинской милиции. Здоровых мужчин выбрасывают из окон, травят ядами и стреляют из за угла. Чтобы сломить непокорных, силовые структуры России сжигают их дома, похищают их детей и убивают их родителей. Что еще нужно знать, чтобы, после очередного злодеяния российской власти не нудить: «Этого не может быть! На это никто не пойдет!» И прочие глупости.

Из десятой поправки делаем вывод, что вся предыдущая биография Путина насыщена такими же однообразными преступлениями, какое было совершено 10 апреля в аэропорту «Северный». Было бы даже немного странно, если Путин не попытался хотя бы отравить своих врагов.
Теперь мы подходим к существу вопроса.

Одиннадцатая позиция - почерк Путина. В поведении любого преступника есть такие характерные черты и нюансы, которые никто другой не в силах подделать. Даже, если бы очень захотел этого.

_________________
Jadwiga Chmielowska Przewodnicz?ca Oddzia?u Katowice i Komitetu Wykonawczego "Solidarnosci Walcz?cej"


Ostatnio zmieniony przez Jadwiga Chmielowska dnia Nie Maj 02, 2010 7:52 am, w całości zmieniany 2 razy
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Jadwiga Chmielowska
Site Admin


Dołączył: 02 Wrz 2006
Posty: 3642

PostWysłany: Nie Maj 02, 2010 7:51 am    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

Смотрим примеры.

Теракт в феврале 2004 года в столице Катара Дохе. Взорвали ненавистного Кремлю Зелимхана Яндарбиева и его 13 летнего сына. Плохо подготовленные диверсанты из Москвы тогда попались, что маленькие. Оставили обрезки проводов и куски изоленты в арендованной машине. Поделом их взяли, как цыплят на рассвете. Путин добился их выдачи Москве.

А теперь внимательно! Мы подходим к главному. Переданных из Катара бандитов средней руки в аэропорту встретили на уровне глав иностранных государств. Теперь они герои в глазах сослуживцев и пример для кремлевской молодежи.

Вот именно здесь кроется характерная загогулина его почерка. Это, если хотите, подпись Путина под теми преступлениями, идейным вдохновителем которых он являлся, является сейчас, и будет являться до скамьи Международного трибунала. Такой почерк Владимира Владимировича Путина.

Расшифровывается эта особенность почерка так - официально мы ни при чем, но все должны знать и понимать, что такое могли сделать только мы! И такое случиться со всеми, кто посмеет выступить против нас!

Примеров тысячи. Известны преимущественно те преступления, которые расследовались в других странах. Например, отравление Саши Литвиненко. Его отравитель по фамилии Луговой показательно получил назначение в Государственную Думу. Так вам всем европейцам и прочим англичанам! Чтобы все знали, кто на самом деле убил своего врага и зачем. И что будет с другими, посмей они перечить отставному майору КГБ.

Не отстают его любимые назначенцы. Разве мог бы «крошка Кадыров» без ведома Путина организовать серию покушений за рубежом? Смешно подумать.

В России все гораздо проще. Сами убивают и сами «ищут». Все без исключения «заказы» Путина - не раскрыты. Прошумело похищение на глазах у всех в аэропорту Магаса и демонстративный расстрел прямо в милицейской машине собственника ингушского сайта Магомета Евлоева.

Дрожите блогеры! Даже, если услужливый полковник путинских спецслужб вас показательно пристрелит на глазах большого скопления народа, отвечать будет рядовой мент - стрелочник. И больше, чем год условно ему не дадут.

Особый случай - убийство Анны Политковской. Тут Путин позволил себе даже публично поиздеваться, что «ее убийство нанесло нам гораздо больший ущерб, чем то, что она написала». Хвастливая форма того же месседжа - дрожите, мы можем не только убить, но убить, плюнуть и не заметить!

Эту матрицу нельзя подделать. Она вылезла сразу после убийства Леха Качинского. От заголовков «Все недруги России найдут свой конец под Смоленском» до более закамуфлированных форм - «возьмут ли теперь верх друзья России?»

Почерк тот же - официально это была катастрофа, но все должны знать и понимать, кто и зачем прикончил президента Польши и его единомышленников. И что произойдет с остальными, если что. А так - «сожалеем и скорбим вместе с дружественным народом Польши по погибшим в страшной авиа катастрофе».

Из одиннадцатой поправки делаем вывод, что Путин всегда ставил свой автограф под организованным и проведенным терактом. Поставил он его и сейчас.

Последнее - двенадцатое замечание. Как будут реагировать официальные лица других государств? Нетрудно предсказать. Очень многие постараются замалчивать очевидные и неоспоримые факты. Будут закрывать глаза, затыкать уши, не видеть, не знать и не слышать.

Почему? Очень просто. Как в свете сегодняшних событий должны выглядеть все те политические козлы и, извиняюсь за нововведение - козлицы, которые годами лобызались и якшались с отставным майором КГБ?

Кто приглашали этого простого чекистского парня к своему обеденному столу, толкали похвальные речи, говорили ему комплименты и звали отдыхать на личном острове среди теплого моря?

Кто по сей день продолжают ратовать за «хорошие отношения» с такой путинской Россией и такой ее властью, всевозможные прокладчики труб и прочие «прагматики»? У них ведь лацканы парадных пиджаков и отвороты юбок теперь в крови Леха Качинского и польской элиты.

Я не удивлюсь, если мы в ближайшее время опять увидим вместе двух главных партнеров в деле убиения президента Польши. Путина и «польского Януковича» - Дональда Туска. И оба будут в два горла рассказывать один и тот же кремлевский сюжет про «достигнутые результаты совместного расследования» и «неразрывную дружбу между русским и польским народами».

А на заднем плане услужливые комментаторы нет, нет, да осторожно намекнут, что некоторое время назад два «братских народа» пытался поссорить некий Лех Качиньский и его сподвижники. Однако, не задалось.

Поэтому убийство президента Польши и значительной части ее политической элиты сейчас становиться серьезным испытанием для многих стран Западной демократии.

Все же есть на белом свете такие политики и руководители государств, которые Путину ничем не обязаны. Более того - кто раньше видел сущность Путина и его режима. Знал подлинные взгляды и дела отставного майора, поэтому ничуть не удивлены происшедшим. Есть зрячие парламентарии, неправительственные организации и пресса.

Есть оппозиция в тех странах Европы, чью политическую элиту прикормили российский «Газпром» и прочие дерипаски.
Есть Западные спецслужбы, НАТО и мировая общественность.

В конце концов, есть отснятое видео Андрея Мендерея, профессиональные эксперты, огромное количество честных, порядочных и смелых людей. Поэтому кырдык вам, кремлевские обезьянки.

P. S. Пользователи чеченского форума Адамалла писали, что под именем «Георгий Гордин» скрывается Прошин Сергей Александрович (www.adamalla.com) , вице-консул РФ в Стамбуле. Форум зачищен, сообщение о Гордине-Прошине сохранилось в КЭШе Гугла по этой ссылке:
http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:sB4EYyN_UowJ:www.adamalla.com/showthread.php%3Ft%3D1543+%D0%93%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D0%B8%D0%B9+%D0%93%D0%BE%D1%80%D0%B4%D0%B8%D0%BD&cd=17&hl=ru&ct=clnk&gl=ua&client=firefox

_________________
Jadwiga Chmielowska Przewodnicz?ca Oddzia?u Katowice i Komitetu Wykonawczego "Solidarnosci Walcz?cej"
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Bartłomiej Marjanowski
Weteran Forum


Dołączył: 02 Wrz 2006
Posty: 368

PostWysłany: Pon Maj 03, 2010 9:44 am    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

http://www.rupor.info/analitika/2010/05/01/v-ubijstve-kachinskogo-viden-pocherk-putina/
(Tłumaczenie L.V.)

W zabójstwie Kaczyńskiego widać styl Putina
1.5.2010 18:43

Gieorgij Gordin, „Komentarz z Rosji”

Teraz, gdy ciała Prezydenta Polski Lecha Kaczyńskiego i jego współtowarzyszy spoczywają w ziemi, jest najwyższy czas, aby wymienić tych, którzy zorganizowali rozbicie się samolotu, dobijanie w miejscu upadku samolotu ocalałych Polaków i nieustannie dezinformują światową społeczność co do wyników tak zwanego „śledztwa”.

Wiadomo, że „śledztwo” katastrofy przebiega pod kierownictwem tych samych osób, które organizowały rozbicie się samolotu i posłały komandosów do „oczyszczenia terenu” z tych, którzy przeżyli. Wiadomo, jaki będą „wyniki śledztwa” przeprowadzonego przez osoby, których głównym zadaniem jest zatarcie śladów zbrodni. Gdy ci sami zabijają i ci sami prowadzą śledztwo, sprawcy zazwyczaj pozostają niewykryci. Jednakże istnieje światowa społeczność.

Potomek jednego z naszych kolegów znajdował się na stanowisku, przez które przechodziło duża ilość pierwotnych informacji z miejsca katastrofy. Wiele szczegółów znamy z pierwszej ręki. Porównanie tekstów rosyjskiej propagandy z materiałami pochodzącymi ze źródeł pierwotnych umożliwia wniesienie poprawek do powszechnie znanych informacji. Niech będzie to naszym wkładem w śledztwo jednej z najbardziej bezczelnych zbrodni 21 wieku.

Poprawka pierwsza. Powszechnie wiadomo, że od pierwszych minut po katastrofie zamiast informacji płynących z lotniska „Północne”, w eter poszła pośpiesznie sklecona dezinformacja kiepskiej jakości.
Dezinformowano dokładnie o wszystkim, co się działo naprawdę. O gęstości mgły, o dźwiękach, jakie słyszeli spotykający. O czterech podejściach do lądowania. O rzekomym rozkazie samego Kaczyńskiego posadzić samolot w Smoleńsku. O tym, że w ten sam sposób omal nie doprowadził do rozbicia samolotu w Gruzji. O zachowaniu różnych służb oraz rzekomej „barierze językowej”. O tym, o czym naprawdę zeznawali miejscowi mieszkańcy, przede wszystkim lotnicy i pracownicy lotniska. O każdy drobiazg.

Mieliśmy możliwość odtworzenia procesu powstawania czekistowskiego kłamstwa w trybie on line. Wyraźnie zarysowały się dwie tendencje. Jedna polega na przeinaczaniu wiadomości tak, że dane wyjściowe stają się zupełnie różne od danych wejściowych. Często są wręcz przeciwieństwem informacji, która rzekomo była podstawą ogłoszonych oficjalnych komunikatów.

Zestawienie wiadomości na wejściu i wyjściu w trybie online pozwala na stwierdzenie, że wszystkie materiały bez wyjątku były poddawane przeróbce według jednej konkretnej „odgórnej” wytycznej. Taka przeróbką zajmowali się nie tylko dziennikarze poszczególnych czasopism (choć oni także), ale przede wszystkim oficjalne rosyjskie agencje informacyjne.

Wszystkie rosyjskie agencje informacyjne i mass media – „przekaziory” musiały przekonać swoich czytelników, słuchaczy i widzów, że „samolot rozbił się z winy załogi, która nie sprostała swojemu zadaniu w trudnych warunkach pogodowych”.

Drugą tendencję tworzenia czekistowskiego kłamstwa w trybie online można określić następująco: na wejściu całkowity brak jakichkolwiek informacji z miejsca zdarzenia. Natomiast na wyjściu – niewiadomo skąd pojawiają się „wiarygodne wiadomości”, w tym rzekome informacje z ostatniej chwili z miejsca katastrofy. Informacje te oczywiście nie pochodzą z miejsca upadku samolotu. Chyba nie ma potrzeby wyjaśniać, że najczystsze wymysły na wyjściu preparowano według wspomnianej już dyrektywy – „samolot rozbił się z winy załogi, która nie sprostała swojemu zadaniu w trudnych warunkach pogodowych”.

Z pierwszej poprawki wynika, że wytyczna, według której zbierano się do kłamania po katastrofie, została opracowana jeszcze przed rozbiciem samolotu Lecha Kaczyńskiego. Natomiast zamieszanie i rozbieżności były spowodowane przede wszystkim przesadnym wysiłkiem kremlowskich propagandystów, którzy starali się ze wszystkich sił, by skłamać jak najbardziej wyraziście i przekonująco.

W pierwszych minutach zdarzenia nie mogą pojawiać się jasne i jednoznaczne informacje. Dla porównania przypomnijmy sobie przynajmniej jeden przykład, jak zachowują się kremlowskie agencje informacyjne i mass media, gdy nie ma żadnej zawczasu przygotowanej wytycznej.

Gdy zmarł pierwszy prezydent Rosji Borys Jelcyn, wszystkie rosyjskie mass media przez kilka godzin milczały, jakby wepchnęły języki w jedno miejsce. Wszystkie duże zachodnie już dawno ogłosiły tę wiadomość, gdy na Kremlu dopiero opamiętano się i wydano wskazówkę, jak i co ogłaszać.
Po katastrofie samolotu Lecha Kaczyńskiego wskazówka „jak i co ogłaszać” pojawiła się od razu. Oznacza to, że były osoby odpowiedzialne, które zawczasu wiedziały, że samolot spadnie.

Poprawka druga. Nasi eksperci obejrzeli wszystkie dostępne materiały wideo i doszli do następującego wniosku. Nawet gdyby straż pożarna w ogóle nie przyjechała i wszystkie te fragmenty samolotu, które żarzyły się w pierwszych minutach filmowania (materiał wideo Andrieja Mienderieja), spłonęły całkowicie, nie mogło być mowy o żadnych „dwudziestu nierozpoznawalnych zwłokach”. Nawet przy tym stromym stopniu kątowym, pod jakim zwalono samolot prezydenta Polski.

Nie mówiąc już o tym, że pożar szybko zgaszono (widać to na późniejszych zdjęciach tych samych fragmentów samolotu) oraz że traf chciał, iż większość „nierozpoznawalnych” to wojskowi i ochroniarze prezydenta. Nie da się zwrócić bliskim ciała „ofiary katastrofy lotniczej” z rosyjską kulą w głowie, jak w 1940 roku.

Takie zwroty jak „uspokój się!”, „nie zabijajcie nas!”, „patrz mu w oczy!”, „dawaj pistolet!” w języku polskim mogły zostać wypowiedziane tylko przez pasażerów samolotu. Natomiast komenda w języku rosyjskim: „Wszyscy z powrotem, wychodzimy stąd!” mogła być oddana przez dowódcę oddziału specjalnego, który rozstrzeliwał rannych Polaków.
O innych momentach w filmie nawet nie ma co mówić. Kto jeszcze wczesną wiosną – 10 kwietnia, rankiem, mógł stać w samej białej koszuli w zimnych smoleńskich lasach, obok samolotu, który przed chwilą runął, oprócz członka załogi? Inne znane i bezpośrednie dowody Katynia – 2 każdy zdrowy człowiek może zobaczyć sam.

Swoją drogą, nasz kolega – w przeszłości starszy oficer oddział specjalnego Ministerstwa Obrony, twierdzi, że po zawaleniu operacji (wideo, które zdążył sfilmować Andriej Mienderiej) jej wykonawcy już nie żyją. Tak samo jak i strzelcy drugiego eszelonu – ci, którzy brali udział w likwidacji nieudolnego oddziału specjalnego.

Polacy, którzy przeżyli katastrofę, zrozumieli, że komandosi „w czarnych ubraniach” (w filmie) przyszli ich zabić i odstrzeliwali się. To słychać w filmie. Wykonawcy dyspozycji Putina „pracowali” z tłumikami. Ale nagranie wideo z dźwiękiem i widokiem zarówno atakujących jak i ocalałych zdemaskowało wszystkie ich wybiegi.

Dlatego jedne „rosyjskie osoby oficjalne” przez dwa tygodnia nie mogą podrobić treści „czarnych skrzynek”, a drugie, pojąwszy, że sprawa pali się, puściły do mass mediów balon próbny na temat „kaukaskiego śladu” w rozbiciu się samolotu prezydenta Polski. Ciąg dalszy nastąpi, rosyjskie i polskie „osoby oficjalne” dopiero rozpędzają się. Jednakże nie zdołają już zatrzeć śladów.

Z drugiej poprawki dochodzimy do wniosku, że „oficjalne dane” na temat „materiału genetycznego” zamiast ciał 21 Polaków nie są zgodne ze stanem szczątków samolotu. Oznacza to, że zginęli z innej przyczyny. Przyczynę tę wyjaśnia film Andrieja Miendierieja.

Poprawka trzecia. Wszyscy eksperci jednogłośnie przytoczyli paralelę z niedawnego upadku samolotu przy lądowaniu na lotnisku Domodiedowo w Moskwie. Ale warunki tam były zupełnie inne. Załoga samolotu Ту-204 lecącego z Egiptu była na nogach od wczesnego ranka, czyli prawie całą dobę. Po odlocie z Moskwy do Hurghady nastąpiło krótkie spięcie kabla i pojawiło się dymienie. Po przebyciu sporej odległości trzeba było zawracać. Oczywiście nerwy wszystkich były napięte.

Po wymianie instalacji załoga tym samym samolotem, z tymi samymi pasażerami znowu poleciała do Hurghady. Trzeba było namawiać i uspokajać pasażerów, że nie ma więcej żadnego niebezpieczeństwa. Bezpośredni lot do Hurghady trwa, w zależności od typu samolotu, około 5 godzin. Przylecieli do Egiptu. Z uwzględnieniem awaryjnego powrotu i remontu, załoga Ту-204 miała już przepracowane 9 godzin. Norma godzin lotu została wyczerpana. Normalnie należało iść odpocząć.
Co robić – zamawiać hotel i płacić za postój samolotu? Strata tym większa, że planowych pasażerów już wywieziono na lot powrotny. Kompania lotnicza za to nie podziękuje. Zgodzili się więc lecieć z powrotem.

Niedaleko od Moskwy popsuł się sprzęt nawigacyjny. W odróżnieniu od polskiego samolotu panowała głęboka noc, i 21-22 marca nad całą Moskwą stała gęsta mgła. Lądowanie według przyrządów „koszących” nie udało się, załoga zmęczona i rozdrażniona, a tu jeszcze radiowy wysokościomierz zawył. Dokucza, że niby to ziemia jest blisko – a idź ty…! W rezultacie – typowy błąd zaufanego do siebie doświadczonego pilota, który setki razy sadzał samolot w podobnych warunkach. Prawie na lotnisku macierzystym.

Na smoleńskim lotnisku „Północny” nic podobnego nie miało miejsca. Nie była to noc, nie było takiej mgły, załoga nie była zmęczona, nie musiała spędzić całego dnia w napiętej i nerwowej atmosferze. Sytuacja normalna, załoga wypoczęta i czujna. Sprzęt nawigacyjny pracuje doskonale, aż do postronnej ingerencji w sterowanie samolotem na małej wysokości.

Z trzeciej poprawki dochodzimy do wniosku, że warunki pogodowe i stan załogi w danym przypadku nie mogły być główną przyczyną katastrofy.
Poprawka czwarta. Oba samoloty, których wypadki były porównywane przez ekspertów, są podobnego typu. W Smoleńsku ТU-154, w Domodiedowo ТU-204. Samolot, który leciał z Hurghady, też spadł do lasu, i także oderwało mu skrzydła. W efekcie – dwie osoby w oddziale reanimacji, reszta odniosło rany różnego stopnia ciężkości. Po upadku w lesie samolotu podobnego typu w chwili znalezienia szczątków Tu-204, który leciał z Hurghady, wszystkie osoby żyły!

Rzecz jasna, jest różnica między upadkiem samolotu z kilkoma członkami załogi (ТU-204 w Domodiedowo) a upadkiem samolotu z 96 osobami na pokładzie. Ale samolot polskiego prezydenta był załadowany mniej niż na dwie trzecie. Pokład ТU-154 może mieścić 163 osoby. Jeśli samolot jest załadowany mniej niż na 2/3, można nim sterować bez trudu.

Następna okoliczność – polski samolot po zaczepieniu skrzydłem drzew obrócił się. Jednakże podczas lądowania załoga i pasażerowie muszą mieć zapięte pasy. Nie ma powodu do przypuszczenia, że tego przepisu nie przestrzegano przy lądowaniu w niezbyt gęstej, ale jednak mgle.
Ostatnia okoliczność mogąca wpłynąć na liczbę ofiar śmiertelnych to kąt ataku samolotu w momencie uderzenia o ziemię. Istnieje informacja od doświadczonych lotników wojskowych, że TU-154 Lecha Kaczyńskiego „schodził do lądowania, jak myśliwiec”. Czyli pod bardziej stromym kątem niż zwyczajnie. To faktycznie może zwiększyć liczbę ofiar śmiertelnych. Świadczą o tym także szczątki samolotu oraz ich rozmieszczenie.

Wersja oficjalna – „podczas katastrofy zginęli wszyscy”. Orzeczenie ekspertów: prawdopodobieństwo zgonu wszystkich co do jednej osoby w samolocie polskiego prezydenta jest takie same, jak gdyby woda z odkręconego kranu poleciała do góry zamiast na dół – prosto do sufitu. Innymi słowy, prawdopodobieństwo, że w tej katastrofie zginęły wszystkie 96 osób znajdujących się na pokładzie samolotu TU-154, jest zerowe.

Z czwartej poprawki dochodzimy do wniosku, że w każdym przypadku ktoś z pasażerów musiał przeżyć katastrofę polskiego samolotu, a może nawet uniknąć zranień. Wszyscy zginąć mogli tylko w jednym przypadku: jeżeli oddział specjalny dobił ich już po upadku.

Nie jesteśmy w stanie nawet wymienić liczby dostrzelonych – liczba ta waha się od 10 do 21 osób. Zgodnie z oceną najbardziej doświadczonych ekspertów, nierozpoznawalnych (zmasakrowanych lub spalonych) mogło być najwyżej 10 – 12 ciał. Nie wszyscy podczas katastrofy znajdowali się w przedniej części samolotu. Płomień szybko zgaszono. Naprawdę nie rozpoznawalnych zwłok na miejscu upadku zapewne było bardzo mało lub nie było w ogóle.

A więc „jedynie materiał genetyczny pozostały po 21 osobach”, o którym mowa w wersji FSB, w rzeczywistości jest liczbą osób, którzy przeżyły katastrofę prezydenckiego samolotu Lecha Kaczyńskiego. Dobili ich rosyjscy komandosi, po czym wywieźli i zamienili w kawałki spalonego mięsa, aby ukryć ślady zbrodni.

Poprawka piąta. W jaki sposób zorganizowano rozbicie samolotu polskiego prezydenta? Eksperci nam wyjaśnili, że to bardzo proste. Samolot został strącony przez rosyjskie specsłużby na małej wysokości, po podmianie parametrów lądowania. Tego dokonać można kilkoma sposobami. Na przykład, poprzez sekundowe zmanipulowanie systemu naprowadzania na niedużym wysokości tuż przed lądowaniem.
Albo poprzez impuls elektromagnetyczny skierowany do bocznych kanałów sterowania samolotem (sterów, lotek) przed lądowaniem. Piloci wszystko widzieli i rozumieli, ale nic już nie mogli zrobić. Zabrakło czasu.

Właśnie dlatego, aby ukryć ślady zbrodni, ocalałych członków załogi i tych, którzy mogli słyszeć ich rozmowy, należało dobić na ziemi.
Wykonawcy rozkazu Putina przeliczyli się jednak w tym, że wśród ocalałych były osoby uzbrojone i odważne, które nawet w tej sytuacji stawiały czynny opór. Oddział specjalny nie mógł bez przeszkód powystrzelać rannych Polaków w przewidzianych ramach czasowych. Musiał zatrzymać się na miejscu kaźni, gdzie ich zastały osoby, które przybiegły na miejsce katastrofy, przede wszystkim Andriej Mienderiej, który nagrywał sytuację kamerą.

Następnie wszystko potoczyło się dokładnie według przewidzianego w Kremlu planu. Miejsce katastrofy zostało otoczone, nikogo nie przepuszczano, a ciała ofiar katastrofy lotniczej i zastrzelonych na ziemi wywieziono. Ślady napadnięcia i egzekucji zostały usunięte.
Ta poprawka jest kluczem do zrozumienia, co się zdarzyło; wyjaśnia ona wszystko, i komentarze tu nie są potrzebne.

Poprawka szósta. Dlaczego Putin postanowił popełnić zbrodnię na swoim terytorium? Zdaniem ekspertów, w ten sposób strącić samolot i zapewnić wiarygodne przykrycie aktu terrorystycznego można jedynie na terytorium całkowicie kontrolowanym przez rosyjskie służby specjalne.
Po pierwsze, niezbędnego impulsu elektromagnetycznego nie można nadać na odległość tysięcy kilometrów. A na system naprowadzania oddziaływać można tylko ten, kto siedzi za pulpitem kontrolera lotów lub kontroluje go z zewnątrz. Ale owo „z zewnątrz” powinno być tuż obok, na niedużej odległości.

Po drugie, na swoim terenie są najlepsze możliwości zatarcia śladów. Co miało miejsce od pierwszej sekundzie po katastrofie, ma miejsce obecnie i dopiero nastąpi, gdy zaczną ogłaszać wyniki oficjalnego „wspólnego” śledztwa.

Eksperci wymienili mnóstwo pozycji. Niezbędność dwukrotnej wymiany fizycznych źródeł zakłóceń – „żarówek” przed przylotem samolotu Kaczyńskiego i od razu po katastrofie.

Dostrzelić tych, którzy przeżyli, rozerwać na strzępy i spalić ciała zastrzelonych pasażerów i członków załogi. Zapewnić „tajemnicze zniknięcie” dowodów, na przykład, broni, z której odstrzeliwali się ochroniarze Lecha Kaczyńskiego i wojskowi, którzy przeżyli katastrofę.
Wyszukiwać naboje wystrzelone przez oddział specjalny i polskich wojskowych w szczątkach samolotu i drzewach w miejscu egzekucji. Podrabiać wskazania „czarnych skrzynek”. Podawać wykaz pogody oraz inne parametry katastrofy niezbędne do potwierdzenia fałszywej wersji o rzekomej „winie załogi, która nie zdołała wylądować w trudnych warunkach pogodowych”. Itd.

Z szóstej poprawki dochodzimy do wniosku, że rozwiązanie techniczne zamachu, a przede wszystkim „środki przykrycia” wymagały, aby samolot został strącony na terytorium kontrolowanym przez putinowskie specsłużby.

Przechodzimy do poprawki siódmej – „celowości politycznej” (z punktu widzenia Kremla) tego aktu terrorystycznego.

Lech Kaczyński był względnie bezpieczny, dopóki Putin nie upatrzył sobie „polskiego Janukowycza” – ciężko myślącego „przyjaciela Rosji”, polskiego premiera Donalda Tuska. Był to zwrot, po którym czekistowską wierchuszkę Rosji zajmowało tylko jedno: jak przeczyścić drogę dla swojej marionetki lub komuś podobnego z tegoż grona „przyjaciół Rosji”. Wiedząc o zwyczajach i wcześniejszych czynach Putina, nietrudno domyśleć się, w jaki sposób planowali tego dokonać. Co i jak oni zrobili, cały świat dowiedział się rankiem 10 kwietnia.

Z siódmej poprawki dochodzimy do wniosku, że stawka Kremla na „polskiego Janukowycza” – Donalda Tuska, jego towarzyszy i elektorat uruchomiła mechanizm fizycznej likwidacji Lecha Kaczyńskiego. Najlepiej razem z najwybitniejszymi jego zwolennikami. Metody – najzwyczajniejsze z arsenału Putina oraz jego towarzyszy z KGB.
Poprawka ósma. Na co liczyli organizatorzy zamachu w tak ryzykownej sprawie? Przecież skutki naprawdę mogą być – i niechybnie będą – najbardziej niekorzystne dla Kremla. Nic nowego: tak samo, jak i w ciągu ostatnich dziesięciu lat, stawiano na najzwyczajniejszych durniów.
Przywódców państw zachodnich na Kremlu zawsze uważano za nieco głupawych. Takich, którzy przysłuchują się opinii swojego społeczeństwa i obnoszą się z jakimiś prawami człowieka, jak kurwa z kapeluszem. Tę tezę ja mogę uzasadnić i zaświadczyć osobiście.

Na Kremlu po dziś dzień uważają, że nikt nie uwierzy, iż lider Federacji rosyjskiej mógł zdecydować się na coś takiego. Zobowiązać swoich podwładnych do zorganizowania zabójstwa prezydenta innego państwa na swoim terytorium! Nie uwierzą także własnym oczom i uszom. Nawet gdyby politykom i mieszczanom z krajów dobrobytu zostały przedstawione niezbite dowody – i tak nie uwierzą.

W głowach zachodnich obywateli są własne wyobrażenia na temat granic kremlowskiego podstępu. Takie ryzyko! Takie okrucieństwo! Po co? Moi drodzy, przecież to Rosja! Tu nigdy nie było inaczej. Kto nie ryzykuje, ten nie pije szampana!

I nikt z zadowolonych sobą mieszczan nie przypomni sobie prawdziwej twarzy Putina, gdy ten w porywie nieokiełznanego gniewu obiecał „powiesić za jaja” prezydenta Gruzji Micheila Saakaszwilego. Mówił to w obecności przywódców krajów zachodnich.
Nikt nie przypomni sobie szczerego żalu Putina, że nie udało się do końca otruć Wiktora Juszczenki. Prezydenta Ukrainy – państwa, które, zgodnie z publiczną wypowiedzią Putina, „w ogóle nie istnieje”.
Nikt nie przypomni sobie nadania przez Putina trucicielom prezydenta Ukrainy Wiktora Juszczenki stopni generałów rosyjskich resortów siłowych i specsłużb.

A przecież Lech Kaczyński był trzecim prezydentem sąsiedniego państwa po Saakaszwilim i Juszczenką, którego Putin nienawidził bardziej od pozostałych. Nikt nie spodziewał się takiego spotkania? Do tego jest szkoła rosyjskich specsłużb. Wśród ścian KGB Putin był długo szkolony do działań zaskakujących i niespodziewanych dla przeciwnika.
Z ósmej poprawki dochodzimy do wniosku, że Putin zawsze mordował ludzi, których uważał za swoich wrogów. Przy czym zawsze ryzykował, przeprowadzając najbardziej skandaliczne operacje specjalne, w tym za granicą. Lech Kaczyński znajdował się w pierwszej trójce wrogów Putina i był jedynym, do którego mógł dobrać się. A tu jeszcze „polski Janukowycz” nadarzył się.

Co zaś tyczy się liczenia Kremla na beznadziejne durnie, którzy nie dadzą wiary nawet niezbitym dowodom popełnionej zbrodni, to na dzień dzisiejszy sprawdza się to nawet w Polsce.

Poprawka dziewiąta. Każdy człowiek posiada swoją „firmową” cechę określającą jego postępowanie. Posiada ją także Putin. Zachód tak i nie potrafił prawidłowo odpowiedzieć na pytanie: „Who is Mister Putin?”. Słusznie zauważono jego skłonność do rozwiązań siłowych, ale to drobiazgi.

Wyróżniająca cecha Putina od razu rzuca się w oczy. Jest to skrajne okrucieństwo na granicy szaleństwa.

Uczniowie w Biesłanie we wrześniu 2004 roku. Rozkaz Putina – przerwać negocjacje i zielone światło do spalania dzieci z dział czołgów. W efekcie – ponad 350 ofiar śmiertelnych, grubo ponad 500 rannych, włącznie z najlepszymi komandosami rosyjskich oddziałów specjalnych wystawionych na ogień zaporowy powstańców. Ogromna ilość inwalidów.
Zakładnicy w teatrze muzycznym „Nord-Ost” na moskiewskiej Dubrowce w październiku 2002 roku. Powstańcy zabili trzech osób, na rozkaz Putina otruto co najmniej 174 widzów spektaklu. To tylko te ofiary śmiertelne, których rodzinom udało się udowodnić ich nazwiska. Fałszywej oficjalnej liczby nawet nie warto wymieniać.

Od swojego patrona nie odstają zaufani Putina, na przykład, „mały Kadyrow”. Dzisiaj oni popełniają bestialstwa, które raz już były poddane ocenie prawnej w Norymberdze. Całe najbliższe otoczenie Putina to naturalni kandydaci na ławę oskarżonych Międzynarodowego Trybunału Wojennego.

Co jeszcze należy wiedzieć, aby przewidzieć postępowanie Putina i jego podwładnych przy spotkaniu zajadle znienawidzonego na Kremlu prezydenta sąsiedniego państwa?

Z dziewiątej poprawki dochodzimy do wniosku, że zabójstwo Lecha Kaczyńskiego i 95 jego współtowarzyszy pasuje do podstawowej charakterystyki Putina tak samo dokładnie, jak nabój do komory.
Poprawka dziesiąta. Punkty przełomowe w biografii Putina. Są monotonne, ale bardzo wymowne w świetle zabójstwa Lecha Kaczyńskiego oraz znacznej części polskiej elity.

Czy pozostały jeszcze jakieś wątpliwości, gdy jesienią 1999 roku wysadzono domy w Moskwie i Wołgodońsku? Przy czym na poziomie rządowym zawczasu wymieniono miejsce wybuchu! Nawet Adolf Hitler nie pozwalał sobie wysadzać spokojnie śpiących Niemców. Ograniczył się do podpalenia Reichstagu.

A nieprzerwany szereg „tajemniczych” zabójstw poważnych przeciwników politycznych Putina, obrońców praw człowieka, dziennikarzy, przedstawicieli organizacji młodzieżowych i publicznych? Od momentu, gdy Putin otrzymał władzę, zabójstwa polityczne w Rosji i poza jej granicami stały się codziennością.

Bezbronnym kobietom w bramie strzelają w plecy lub mordują prosto w putinowskiej milicji. Zdrowych mężczyzn wyrzucają przez okna, trują i strzelają zza rogu. Aby złamać niepokornych, rosyjskie struktury siłowe spalają ich domy, porywają ich dzieci i mordują ich rodziców. O czym jeszcze trzeba wiedzieć, aby po kolejnej zbrodni władzy rosyjskiej nie ględzić: „Tego nie może być! Na to nikt nie pójdzie!” i podobne głupoty.
Z dziesiątej poprawki dochodzimy do wniosku, że cała dotychczasowa biografia Putina jest nasycona takimi samymi monotonnymi zbrodniami, jakie popełniono 10 kwietnia na lotnisku „Północne”. Byłoby nawet nieco dziwne, gdyby Putin nie spróbował przynajmniej otruć swoich wrogów.
Teraz podchodzimy do istoty zagadnienia.

Pozycja jedenasta – styl Putina. Postępowanie każdego zbrodniarza posiada charakterystyczne cechy i niuanse, które są nie do podrobienia. Nawet gdyby ktoś bardzo tego chciał – nie da rady.
Przyjrzyjmy się przykładom.

Akt terrorystyczny w lutym 2004 roku w stolicy Kataru Ad-Dauhy. Wysadzono znienawidzonego przez Kreml Zelimchana Jandarbijewa oraz jego 13-letniego syna. Źle przygotowani dywersanci z Moskwy wpadli jak frajerzy. W wynajętym samochodzie zostawili skrawki kabli i kawałki taśmy izolacyjnej. Zostali schwytani , jak należało. Putin dopiął, aby zwrócono ich Moskwie.

A teraz uwaga! Podchodzimy do najważniejszej rzeczy. Przekazanych z Kataru bandytów średniej rangi na lotnisku spotykano jak głowy obcych państw. Są teraz bohaterami i przykładem dla kremlowskiej młodzieży.
Tu właśnie kryje się charakterystyczny wykrętas jego stylu. Jest to, można rzec, podpis Putina pot tymi zbrodniami, których ideowym inspiratorem on był, jest i będzie, aż zasiądzie na ławie oskarżonych Międzynarodowego Trybunału. Jest to styl Władimira Władimirowicza Putina.

Ta właściwość stylu rozszyfrowuje się następująco: oficjalnie nic wspólnego z tym nie mamy, ale wszyscy muszą wiedzieć i rozumieć, że tylko my mogliśmy uczynić coś takiego! I tak będzie ze wszystkimi, kto wystąpi przeciwko nam!

Przykładów są tysiące. Znane są przeważnie te zbrodnie, w sprawie których prowadzono śledztwa w innych krajach. Na przykład, sprawa otrucia Saszy Litwinienko. Jego truciciela nazwiskiem Ługowoj demonstracyjnie mianowano do Państwowej Dumy. Macie wy wszyscy, Europejczycy i inni Anglicy! Żeby wszyscy wiedzieli, kto naprawdę zabił swojego wroga i za co. I tak będzie z każdym, kto ośmieli się sprzeciwiać majorowi rezerwy KGB.

Nie odstają jego ulubieni mianowańcy. Czy mógłby „mały Kadyrow” bez wiedzy Putina organizować serię zamachów za granicą? Śmiech pomyśleć.
W Rosji wszystko jest o wiele prościej. Sami zabijają i sami „poszukują”. Wszystkie bez wyjątku „zamówienia” Putina nie zostały wyjaśnione. Przebrzmiało publiczne porwanie Magasa na lotnisku i demonstracyjne rozstrzelanie – prosto w milicyjnym samochodzie – właściciela inguskiej witryny internetowej Mahometa Jewłojewa.

Drodzy blogerzy! Nawet jeżeli zostaniecie demonstracyjnie, na oczach dużego skupiska ludzi zastrzeleni przez usłużnego pułkownika putinowskich specsłużb, odpowiadać będzie szeregowy gliniarz – „zwrotniczy”. I ten więcej niż rok w zawieszeniu nie dostanie.
Szczególnym przypadkiem było zabójstwo Anny Politkowskiej. Tu Putin pozwolił sobie nawet publicznie zakpić, mówiąc, że „jej zabójstwo spowodowało nam szkodę o wiele większą niż to, co ona napisała. Zarozumiała forma tegoż przesłania – drżyjcie, my możemy nie tylko zabić, ale także zabić, splunąć i nie zauważyć!

Ta matryca jest nie do podrobienia. Wylazła ona od razu po zabójstwie Lecha Kaczyńskiego. Od nagłówków „Wszyscy nieprzyjaciele Rosji znajdą swój koniec pod Smoleńskiem” do form bardziej zakamuflowanych – „czy teraz przyjaciele Rosji wezmą górę?”.

Ten sam styl – oficjalnie była to katastrofa, ale wszyscy powinni wiedzieć i rozumieć, kto i dlaczego zakatrupił prezydenta Polski oraz jego współtowarzyszy. I tak będzie z pozostałymi, w razie czego. A poza tym – ubolewamy i jesteśmy pogrążeni w żałobie razem z przyjacielskim narodem polskim po strasznej katastrofie lotniczej”.
Z jedenastej poprawki dochodzimy do wniosku, że Putin zawsze umieszczał swój autograf pod organizowanym i przeprowadzonym aktem terrorystycznym. Umieścił i teraz.

Ostatnia uwaga – dwunasta. Jak będą reagować oficjalne osoby innych państw? Nietrudno przewidzieć. Bardzo wielu postara się przemilczeć oczywiste i niezbite fakty. Będą zamykać oczy, zatykać uszy, nie widzieć, nie wiedzieć, i nie słyszeć.

Dlaczego? To bardzo proste. Jak w świetle dzisiejszych wydarzeń muszą wyglądać wszyscy ci kozły tudzież, przepraszam za neologizm, koźlice polityczne, które przez lata całowały się i zadawały z majorem rezerwy KGB?

Kto zapraszał tego czekistowskiego chłopca do swojego stołu obiadowego, wygadywał pochwalne peany, prawił komplementy i namawiał do odpoczynku na prywatnej wyspie wśród ciepłego morza?
Kto po dziś dzień walczy za „dobre stosunki” z taką putinowską Rosją i taką jej władzą, wszelcy budowniczowie rurociągów i inni „pragmatycy”? Przecież teraz poły ich galowych marynarek i mankiety spódnic są splamione krwią Lecha Kaczyńskiego i polskiej elity.

Nie zdziwię się, jeżeli Putina i „polskiego Janukowycza” – Donalda Tuska – dwóch głównych partnerów w sprawie zabójstwa prezydenta Polski – w najbliższym czasie znowu zobaczymy razem. I obaj będą w dwa gardła będą opowiadać jedna i te samą kremlowską fabułę na temat „osiągniętych wyników wspólnego śledztwa” i nierozłączną przyjaźń między narodami rosyjskim i polskim”.

A w dalszym planie usłużni komentatorzy, niby ot tak, napomkną, że przed pewnym czasem niejaki Lech Kaczyński i jego kamraci próbowali skłócić dwa „brackie narody”. Ale im się nie udało.
Dlatego zabójstwo prezydenta Polski oraz znacznej części jej elity politycznej obecnie staje się poważną próbą dla wielu krajów zachodniej demokracji.

Jednak są na tym świecie tacy politycy i przywódcy państw, którzy nie są niczym zobowiązani wobec Putina. Co więcej, są tacy, którzy już wcześniej widzieli istotę Putina i jego reżimu. Znali prawdziwe poglądy majora rezerwy i dlatego wcale nie są zdziwieni tym , co zaszło. Są widzący parlamentarzyści, organizacje pozarządowe i prasa.
W tych krajach Europy, których elity polityczne dokarmia rosyjski „Gazprom” i inne deripaski, jest opozycja.

Są zachodnie służby specjalne, NATO i światowa społeczność.
Wreszcie jest wideo nakręcone przez Andrieja Miendiereja, zawodowi eksperci oraz mnóstwo uczciwych, porządnych i odważnych ludzi. Dlatego zbliża się wasz koniec, kremlowskie małpy.

P. S. Użytkownicy czeczeńskiego forum Adamalla (www.adamalla.com) pisali, że pod imieniem „Gieorgij Gordin” ukrywa się Proszyn Sergiusz, syn Aleksandra, rosyjski wicekonsul w Stambule. Forum ten został wyczyszczony, wiadomość o Gieorgiju Gordinie zachowała się w „pamięci podręcznej” Google pod następującym linkiem:

http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:sB4EYyN_UowJ:www.adamalla.com/showthread.php%3Ft%3D1543+%D0%93%D0%B5%D0%BE%D1%80%D0%B3%D0%B8%D0%B9+%D0%93%D0%BE%D1%80%D0%B4%D0%B8%D0%BD&cd=17&hl=ru&ct=clnk&gl=ua&client=firefox

_________________
Bartek
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Tomasz Triebel
Weteran Forum


Dołączył: 02 Wrz 2006
Posty: 262

PostWysłany: Pon Maj 03, 2010 4:39 pm    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

Mnie najbardziej zdziwił fakt, że przybyły na miejsce katastrofy ambasador RP Pan Bahr nie widział ciał zabitych w katastrofie! Przecież to 100 ludzi!

http://wiadomosci.onet.pl/2155117,28350,wiadomosceu.html

"- Biegliśmy. Chcieliśmy wyciągać ofiary, jednak nikogo nie mogliśmy znaleźć - relacjonuje pierwsze chwile po katastrofie ambasador RP w Rosji Jerzy Bahr, który był pierwszym urzędnikiem państwowym, który w świat przesłał wiadomość o katastrofie pod Smoleńskiem. (....)
- Skierowałem się natychmiast za pierwszym zobaczonym wozem straży pożarnej i dzięki temu znalazłem się na miejscu bardzo, bardzo szybko. Po prostu biegłem przez jakieś tam łąki w tym kierunku, gdzie widać było, że się coś stało - opowiada Bahr. Gdy dotarł na miejsce szczątki samolotu jeszcze się paliły. - Zobaczyłem krajobraz jak po trzęsieniu ziemi - mówi"
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Stanislaw Siekanowicz
Weteran Forum


Dołączył: 19 Paź 2008
Posty: 1144

PostWysłany: Pon Maj 03, 2010 4:56 pm    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

Na zadnym ze znanych filmow i filmikow z miejsca katastrofy tez nie widac ciał. Robione byly z boku, ale mimo wszystko. Nie chce mi sie wierzyc, aby powolana w pierwszy dzien komisja sledcza albo jakies inne sluzby nie sfilmowały porządnie miejsca katastrofy. To jest normalna procedura w takich wypadkach. I gdzie to jest?
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Tomasz Triebel
Weteran Forum


Dołączył: 02 Wrz 2006
Posty: 262

PostWysłany: Pon Maj 03, 2010 5:18 pm    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

O to właśnie chodzi, że na filmie polskiego montażysty z TVP, który dobiegł tam w ciągu kilkunastu minut po katastrofie tez nie ma ciał. Widać czarną skrzynkę, tlące się części samolotu a żadnego ciała nie widać.
Jarosław Kaczyński jechał po ciało brata. Dlaczego przez Białoruś jechał szybko a na granicy z Rosją procedury długie i od granicy z Rosją jechali poniżej 50km na godzinę? Może ciało Lecha Kaczyńskiego trzeba było dopiero przywieźć?

Każda informacja nasuwa nowe pytania.
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Stanislaw Siekanowicz
Weteran Forum


Dołączył: 19 Paź 2008
Posty: 1144

PostWysłany: Pon Maj 03, 2010 5:43 pm    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

Wlasnie przychodzi mi cos do glowy. Ciekawe czy moze Jaroslaw mial szanse zobaczyc miejsce katastrofy, chociazby z pewnej odleglosci? Albo osoby mu towarzyszące? Nie wiem w ktorym miejscu przekazano mu cialo Brata, pisane bylo, ze podczodzil trzy razy, ale gdzie to bylo konkretnie?
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Jaszczur
Stały Bywalec Forum


Dołączył: 06 Paź 2009
Posty: 88

PostWysłany: Pon Maj 03, 2010 10:07 pm    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

Stanislaw Siekanowicz napisał:
Na zadnym ze znanych filmow i filmikow z miejsca katastrofy tez nie widac ciał. Robione byly z boku, ale mimo wszystko. Nie chce mi sie wierzyc, aby powolana w pierwszy dzien komisja sledcza albo jakies inne sluzby nie sfilmowały porządnie miejsca katastrofy. To jest normalna procedura w takich wypadkach. I gdzie to jest?


Panie Stanisławie, Szanowni Forumowicze:

1. Dokładnie, na żadnej relacji video, słownie żadnej, nie ma ciał widocznych ani na pierwszy rzut oka, ani nawet po kilkudziesięciokrotnym, dokładnym przyjrzeniu się filmom. Jedynie internauci, którzy umieścili Film 1'24'' w necie w zwolnionym tempie, dopatrzyli się czegoś, co mogło wyglądać na ciała czy tez ocalałych: http://foxmulder.blox.pl/2010/04/Kolejne-ujecie.html. Jako, że film został zrobiony telefonem komórkowym, a ja nie jestem ekspertem od analiz takowych - nie podejmuję się analizy, jedynie przytaczam link.

2. Nawet jeżeli naprędce powołana ( i kierowana przez czekistów) komisja śledcza sporządziła dokładną dokumentację - na pewno jej nie udostępni dobrowolnie...

3. Teoria o dobijaniu ocalałych za pomocą spec-kommanda którejś z czerezwyczajek jest bardzo spójna. Tylko - dlaczego samolot rozpadł się praktycznie w drzazgi, w sytuacji, gdy zamach miał być upozorowany na katastrofę ? Tu pojawia się jeszcze jedna teoria - po zakłóceniu elektroniki samolotu (fizycznie, za pomocą meaconingu czy EMP), zdetonowano ładunek, podczas eksplozji którego wytwarza się bardzo wysoka temperatura, paląca substancje pochodzenia organicznego i uszkadzająca poważnie konstrukcję nośną "tutki". Także - za przeproszeniem - jedyne, co można zbierać, to DNA.
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Jadwiga Chmielowska
Site Admin


Dołączył: 02 Wrz 2006
Posty: 3642

PostWysłany: Sro Maj 05, 2010 10:02 am    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

Artykuł ten obiegł już wszystkie portale. My i tak byliśmy pierwsi.
_________________
Jadwiga Chmielowska Przewodnicz?ca Oddzia?u Katowice i Komitetu Wykonawczego "Solidarnosci Walcz?cej"
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Grzegorz - Wrocław
Moderator


Dołączył: 09 Paź 2007
Posty: 4333

PostWysłany: Pią Maj 07, 2010 9:24 pm    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

Jaszczurowi: Gdyby samolot nie był tak mocno zdezelowany, to nie byłoby wytłumaczenia dla rozczłonkowania zwłok. A gdy z kolei zwłoki całe to jak tłumaczyć takie małe otworki w głowach niektórych pasażerów? Sad
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Sylwia



Dołączył: 04 Gru 2016
Posty: 67

PostWysłany: Nie Gru 04, 2016 3:15 pm    Temat postu: Forumoteka.pl Odpowiedz z cytatem



Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość Odwiedź stronę autora
Stanislaw Siekanowicz
Weteran Forum


Dołączył: 19 Paź 2008
Posty: 1144

PostWysłany: Pią Maj 07, 2010 10:31 pm    Temat postu: Odpowiedz z cytatem

Jaszczur pisze: "ładunek, podczas eksplozji którego wytwarza się bardzo wysoka temperatura"
Prosze zwrocic uwage na mozliwość przeciwienstwa eksplozji czyli implozji. Ladunki implozyjne stosuje sie przy nowoczesnych rozbiorkach tzn. przy demolowaniu niepotrzebnych budowli, ktore rozsypują sie w "drobny mak" na dokladnie kontrolowanej przestrzeni.
Z kolei jaka wytwarza sie temperatura, to ja niestety nie orientuje sie.
Powrót do góry
Ogląda profil użytkownika Wyślij prywatną wiadomość
Wyświetl posty z ostatnich:   
Napisz nowy temat   Odpowiedz do tematu    Forum Strona Główna -> Dyskusje ogólne Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)
Strona 1 z 1
Skocz do:  
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz dołączać plików na tym forum
Możesz ściągać pliki na tym forum




Powered by phpBB © 2001, 2005 phpBB Group